ประดู่

ส่วนต่างๆของต้นประดู่

สรุปลักษณะและข้อมูลพรรณไม้

ชื่อพันธุ์ไม้ : ประดู่

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Pterooarpus macrocarpus Kurz

ชื่อสามัญ : Burmese Rosewood, Andaman Redwood, Amboyna Wood

รหัสพรรณไม้ : 7-57000-008-010

ชื่อวงศ์ : FABACEAE (LEGUMINOSAE – PAPILIONOIDEAE)

ชื่อพื้นเมืองอื่นๆ : ประดู่เสน ดู่ป่า

ลักษณะพิเศษของพืช :

ไม้ต้น ทรงพุ่มรูปร่ม สูง 9 เมตร กว้าง 6 เมตร พืชบก

ลักษณะทั่วไป :

ลำต้น ลำต้นเหนือดินตั้งตรงเองได้ ผิวขรุขระสีน้ำตาล มียางสีขาวใส

ใบ ใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ การเรียงตัวแบบสลับ ใบสีเขียว กว้าง 20 เซนติเมตร ยาว 40 เซนติเมตร จำนวนใบย่อย 13 ใบ กว้าง 5 เซนติเมตร ยาว 7 เซนติเมตร ใบรูปไข่กลับ ปลายเรียวแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบ

ดอก ช่อกระจะ ออกดอกที่ปลายยอด กลีบเลี้ยงแยกจากกันจำนวน 5 กลีบ สีเขียว

กลีบดอกโคนเชื่อมติดกัน ปลายแนกเป็น 5 แฉก สีเหลืองแกมแสดเกสรเพศผู้ 10 อัน สีเหลือง เกสรเพศเมีย 1 อัน สีเหลือง รังไข่เหนือวงกลีบ

ผล ผลสดเมล็ดเดี่ยวแข็ง ผลแห้งเมล็ดล่อน ผลอ่อนสีเขียวอ่อน ผลแก่สีเหลือง รูปร่างกลมหรือรีแบน

เมล็ด มีเมล็ด 1 เมล็ด สีน้ำตาล

ประโยชน์ :

ใบอ่อนใช้พอกแผลที่เป็นฝี แก้ผดผื่นคัน เปลือกต้นรสฝาด สมานแผล แก้บิด ท้องเสีย เนื้อไม้ใช้ในการก่อสร้าง ทำเครื่องเรือน เชื่อว่าทำให้เกิดพลังแห่งความยิ่งใหญ่ ปลูกเป็นไม้ประจำบ้าน

ตัวอย่างพรรณไม้แห้ง