พญาสัตบรรณ

ส่วนต่างๆของต้นพญาสัตบรรณ

สรุปลักษณะและข้อมูลพรรณไม้

ชื่อพันธุ์ไม้ : พญาสัตบรรณ

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Alstoni scholris (L.) R. Br.

ชื่อสามัญ : Devil tree, White Cheesewood, Devil bark, Dita bark

รหัสพรรณไม้ : 7-57000-008-011

ชื่อวงศ์ : APOCYNACEAE

ชื่อพื้นเมืองอื่นๆ : ตีนเป็ด สัตบรรณ หัสบัน

ลักษณะพิเศษของพืช :

เป็นไม้ต้น เรือนยอดทรงพุ่มรูปไข่ สูง 14 เมตร ทรงพุ่มกว้าง 5 เมตร พืชบก

ลักษณะทั่วไป :

ลำต้น ลำต้นเหนือดิน ตั้งตรงเองได้ เปลือกลำต้นสีน้ำตาล ลักษณะแตกเป็นสะเก็ด มียางสีขาวขุ่น

ใบ ใบเป็นใบประกอบแบบนิ้วมือ สีเขียวเข้ม ขนาดแผ่นใบกว้าง 6 เซนติเมตร ยาว 14 เซนติเมตร จำนวนใบย่อย 4 – 5 ใบ ใบย่อยกว้าง 10 เซนติเมตร ยาว 20 เซนติเมตร การเรียงตัวของใบบนกิ่งเป็นวงรอบ

ดอก ดอกเป็นช่อซี่ร่มเชิงประกอบ ออกดอกปลายยอด กลีบเลี้ยงโคนเชื่อมติดกัน ปลายแยก 4 แฉก สีเขียว กลีบดอกโคนเชื่อมติดกันปลายแยกเป็น 5 แฉก สีขาว รูปกรวย

เกสรเพศผู้มีจำนวนมาก มีสีขาวอมเขียว เกสรเพศเมียมี 1 อัน สีขาว รังไข่เหนือวงกลีบ มีกลิ่นรุนแรง

ผล มีผลเดี่ยว ผลแห้งแก่แล้วแตก ฝักแตกแบบผักกาด ผลอ่อนสีเขียวอ่อน ผลแก่สีน้ำตาล รูปร่างผลเป็นฝักทรงกระบอก

เมล็ด เมล็ดมีจำนวน 20 – 30 เมล็ด มีสีเขียว รูปร่างแบน

ประโยชน์ :

ใบใช้แก้หวัด รากต้มจิบผายลม ยางใช้ทาแผลกันเน่าเปื่อย ส่วนเนื้อไม้นำไปทำโต๊ะเก้าอี้ เฟอร์นิเจอร์ หากใครสูดดมมากจะรู้สึกวิงเวียนศีรษะ

ตัวอย่างพรรณไม้แห้ง